نت ادمین پلاس
ورود

اتوماسیون کانفیگ میکروتیک با هوش مصنوعی: از پیکربندی تا بنچمارک تونل‌ها

۱۰ شهریور ۱۴۰۵ · 0 دیدگاه
اتوماسیون کانفیگ میکروتیک با هوش مصنوعی: از پیکربندی تا بنچمارک تونل‌ها

هر کسی که با چند روتر میکروتیک سروکار داشته باشد، این حس را می‌شناسد: باید چند تانل بین دو سایت بالا بیاوری، یکی‌یکی تست‌شان کنی، iperf بگیری، اعداد را یادداشت کنی و آخرش بنشینی پای یک جدول مقایسه. کاری که نه سخت است نه جذاب؛ فقط وقت و حوصله می‌خواهد. چیزی که تازه عوض شده این است: ابزارهای هوش مصنوعی دیگر فقط «کد پیشنهاد نمی‌دهند»؛ می‌توانند با SSH به روتر وصل شوند، کامند بزنند، خروجی را بخوانند و بر اساس همان، قدم بعدی را بردارند. در این مقاله دقیقاً همین را روی یک کار واقعی امتحان می‌کنیم: ساختن و بنچمارک چند تانل بین دو روتر میکروتیک — یکی داخل ایران و یکی خارج — با Claude Code.

دقیقاً قرار است چه کاری انجام شود؟

هدف ساده و مشخص است: بین دو روتر میکروتیک، سه تانل WireGuard، SSTP و L2TP/IPsec را بالا می‌آوریم، هرکدام را جداگانه تست می‌کنیم و در پایان یک گزارش می‌گیریم که بگوید در مسیر ایران↔خارج کدام تانل پایدارتر و سریع‌تر است. تفاوت ماجرا اینجاست که به‌جای پیش‌رفتن کامند به کامند، این فرآیند را به Claude Code می‌سپاریم و خودمان ناظر می‌مانیم. اگر می‌خواهید پشت‌صحنهٔ خودِ این پروتکل‌ها را عمیق‌تر بفهمید، دورهٔ آموزش تانلینگ میکروتیک نقطهٔ شروع خوبی است.

چه چیزهایی لازم دارید

  • دسترسی SSH به هر دو روتر از روی سیستم خودتان (پورت باز و قابل‌دسترس).
  • VS Code به‌همراه افزونهٔ Claude Code.
  • اکانت پرو برای مدل‌های قوی‌تر (مثل Opus)؛ چون خروجی درست روی تجهیزات واقعی، جای آزمون‌وخطای یک مدل ضعیف نیست.

قبل از اینکه AI را به روتر وصل کنید

اینجا همان‌جایی است که خیلی‌ها سهل‌انگاری می‌کنند. وقتی یک ابزار قرار است مستقیم روی روتر شما دستور اجرا کند، این چهار مورد شوخی‌بردار نیست:

  • یوزر محدود بسازید: هیچ‌وقت یوزر admin با دسترسی کامل را دست AI ندهید؛ یک کاربر با سطح دسترسی محدود بسازید. اگر مدیریت سطح دسترسی در میکروتیک برایتان مبهم است، دورهٔ MTCNA از پایه بازش می‌کند.
  • پورت SSH را عوض کنید: از حالت پیش‌فرض (۲۲) خارجش کنید تا سطح حمله پایین بیاید.
  • در Safe Mode کار کنید: اگر وسط کار دسترسی‌تان قطع شد، خودِ روتر تنظیمات را به حالت قبل برمی‌گرداند.
  • قبل از هر تغییری export/backup بگیرید: این تنها بیمهٔ شماست، مخصوصاً روی پروداکشن.

پرامپتی که خروجی حرفه‌ای می‌دهد

فرق یک خروجی به‌دردبخور با یک آشفتگی، تقریباً همیشه در پرامپت است. به‌جای «یک تانل بساز»، نقش، مأموریت و قالب خروجی را دقیق تعریف کنید:

«به‌عنوان یک متخصص شبکهٔ میکروتیک، وظیفه داری بین دو روتر با مشخصات (IP, SSH Port, User, Password) تانل‌های WireGuard و SSTP را برقرار کنی. بعد از برقراری، یک بنچمارک کامل شامل تست پهنای باند (TCP/UDP) و تأخیر (Latency) بگیر و گزارش را در قالب فایل Markdown ارائه بده.»

یک توصیهٔ عملی: بار اول حالت تعاملی را روشن بگذارید تا پیش از هر کامند از شما تأیید بگیرد؛ هم کنترل دست خودتان می‌ماند، هم دقیقاً می‌بینید چه اتفاقی می‌افتد. پرامپت کامل و آمادهٔ همین پروژه (برای RouterOS نسخهٔ 7.23.2) را می‌توانید از اینجا بردارید:

⬇️ دانلود پرامپت کامل پروژه

نتایج را چطور بخوانیم؟

خروجی معمولاً به‌شکل فایل‌های Markdown و CSV تحویل داده می‌شود، اما یادتان باشد عددها به‌تنهایی تصمیم نمی‌گیرند؛ شما تصمیم می‌گیرید. چیزهایی که واقعاً مهم‌اند:

  • کدام تانل اصلاً بالا آمد و کدام از همان ابتدا فیلتر یا بلاک بود.
  • پهنای باند و Packet Loss زیر بار، نه در حالت بی‌کار.
  • پایداری در طول زمان؛ تانلی که ده ثانیه عالی کار می‌کند و بعد می‌افتد، به درد پروداکشن نمی‌خورد.

در مسیر ایران↔خارج، معمولاً همین «پایداری زیر بار» است که برنده را مشخص می‌کند، نه صرفاً بیشترین Mbps. اگر این دغدغه برایتان جدی است، لودبالانسینگ VPN در میکروتیک و تفکیک ترافیک ایران و خارج با PassWall2 دقیقاً همین را هدف گرفته‌اند.

کجا نباید به AI تکیه کنید

بگذارید صادق باشیم: هوش مصنوعی در کارهای تکراری و جمع‌آوری/تحلیل داده واقعاً خوب است، اما دو جا باید خودتان پشت فرمان باشید. اول، تصمیم معماری: اینکه اصلاً کدام تانل برای این سناریو درست است، کار شماست نه مدل. دوم، تشخیص خطای ظریف: مدل ممکن است کانفیگی بدهد که روی کاغذ درست است ولی در شبکهٔ خاص شما دردسر می‌سازد؛ اینجا چشمِ باتجربهٔ شما جایگزین ندارد. ارزش واقعی این ابزارها این نیست که جای شما را بگیرند، این است که وقت‌تان را از کارهای تکراری آزاد کنند تا برسید به همان دو تصمیم مهم بالا.

پرسش‌های پرتکرار

نسخهٔ رایگان جواب می‌دهد؟

برای کارهای ساده بله، اما برای اتوماسیون جدی روی تجهیزات واقعی، مدل‌های پرو تفاوت محسوسی در دقت و پایداری خروجی ایجاد می‌کنند.

استفاده از AI روی میکروتیک امن است؟

با رعایت چهار اصلی که بالاتر گفتیم — یوزر محدود، پورت غیرپیش‌فرض، Safe Mode و بک‌آپ — بله، کاملاً حرفه‌ای و ایمن است.

تانل‌های پیچیده را می‌تواند مدیریت کند؟

اگر کانتکست درست و مستندات رسمی میکروتیک را به‌عنوان رفرنس در اختیارش بگذارید، بله؛ هرچه ورودی شفاف‌تر، خروجی قابل‌اعتمادتر.

شما با چه چالشی در استفاده از این ابزارها روبه‌رو شده‌اید؟ همین پایین در کامنت‌ها بنویسید تا در ویدیوهای بعدی سراغش برویم. برای پیگیری آموزش‌های حرفه‌ای نتورک هم در کانال ما سابسکرایب کنید.

این‌ها را هم بخوانید

نوشته‌های مرتبط

دیدگاه‌ها (۰)

ارسال دیدگاه